استعمار تلاش فراوانی را برای سد کردن و متوقف ساختن شعائر حسینی خرج نمود ولی هرگز

 پیروز نشد، زیرا مسلمانان امور متعلق به دین خود را هرگز از کفار و مشرکین دریافت نمی

 کنند، لذا استعمار وقتی خود را شکست خوردۀ این نبرد دید، به روشی دیگر پناه برد تا او را به

 انچه می خواهد برساند؛ و آن از راه نفوذ به داخل مسلمانان و به هم ریختن معتقداتشان، از

همین جا بود که ابتدا حرکت های پنهانی ، و سپس گروه ها و احزاب علناً و آشکاراً برای نابودی

و ازبین بردن این شعائر دست به کار شدند.

بله.. هنوز زمانی نگذشته بود که ناگهان شنیده شد عده ای از مسلمانان فریاد می زنند:

شعائر حسینیه حرام است، قمه زنی حرام است، و...

این افراد تنها به حد اکتفا نکردند، بلکه شب و روز فضای پاک مذهب تشیع را با فریادهای فلان

شکل از شعائر حسینی حرام است آلوده ساختند همچنین سخنانی از قبیل:

شعائر حسینی باعث عقب آفتادگی تشیع می شود ..

شعائر حسینی سبب تمسخر و استهزاء مسلمانان می شود..

شعائر حسینی سبب بد نام کردن تشیّع در جهان می شود، و دیگر سخنان بیهوده، بی ارزش و

خالی از هرگونه اندیشه و تفکّر.

در این مقام چند سؤال مطرح می شود:

اگر شما واقعا مبارزه کردن با محرّمات، و پاکی جامعۀ اسلامی را برنامۀ خود قرار داده اید،

پس چرا با بقیۀ محرّماتی که دو نفر از مسلمانان در آن شک نمی کنند و صریح و آشکار هستند،

مبارزه نمی کنید؟!!

محرّماتی همچون: رشوه خواری، مشروبات الکلی، موسیقی، شطرنج، معاملات ربوی بانک ها،

بی حجابی، زنا، اختلاط دختران و پسران در دانشگاه ها، ساخت فیلم های مبتذل سینمایی، و...

شما به جلوگیری بعضی شعائر حسینی - از جمله قمه زنی- بیشتر از موارد فوق اهمّیّت می

دهید!! در حالی که قمه زنی در 365 روز فقط یک روز و در آن روز حدّاکثر 3 ساعت است،

ولی بقیّۀ محرّمات در طول 365 روز سال، هرروزه انجام می شود..

اگر واقعاً بعضی از شعائر حسینی مانع پیشروی اسلام و تشیّع می شود، پس چرا از همان روز

اوّل فریاد نزدید؟!

بل از آن که نطفۀ اجداد شما شکل بگیرد، شیعه همۀ این شعائر را بدون استثنا انجام می داد، آن

وقت کجا بودید؟!

آیا شعائر مقدّس حسینی تازه و در همین روزها به وجود آمده است که شما می خواهید آن را از

بین ببرید؟!

آیا کسی شما را تحریک کرده است که چنین حرف هایی زده و چنین فتواهایی دهید؟! می خواهید

خریدار رضای مخلوق شوید در مقابل نارضایتی و سخط خالق؟!

در کجای کتاب های حدیث، تاریخ، عقائد، فقه، و...خوانده اید و یا حتّی شنیده اید که به چنین

نتیجه ای رسیده اید؟!

جالب اینجاست که مسیحی ها در روزی که به اعتقاد خودشان روز به صلیب کشیدن حضرت

عیسی بن مریم علیهما السّلام است ، مراسمی دارند امّا کسی از آن یادی نمی کند!! آنها با چوب

هایی که در آن شیشه های برنده ای قرار داده شده، به دست و کمر و پای خود می زنند و کل

بدن خود را خونی می کنند!!

پس چرا کسی فریاد نمی زند و ایرادی نمی گیرد؟!

اگر شخصی – در هر مقامی که باشد- با شعائر حسینی مبارزه و در مقابل آن ایستادگی کند، در

دنیا و آخرت چوب آن را خواهد خورد، و باید جواب گوی خاتم الأنبیاء حضرت محمّد صلّی الله

علیه و آله و امرمؤمنان امام علی علیه السّلام و صدّیقۀ کبری فاطمۀ زهرا سلام الله علیها باشد..

نوشته شده توسط قمه زن در پنجشنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1391 ساعت 14:31 موضوع | لینک ثابت

خالد بن سدیر، در باره واکنش تند و خشن برخی از عزاداران در مرگ عزیزان خود از امام صادق(ع) پرسش هایی درمورد حکم پاره کردن لباس، کندن مو و لطمه و سیلی زدن به صورت، سؤال کرد، که امام پس از اشاره به حرمت کارهای یاد شده و وجوب کفاره، فرمودند:

«...و لا شی ء فی اللطم علی الخدود، سوی الاستغفار و التوبه، و قد شققن الجیوب و لطمن الخدود الفاطمیات علی الحسین بن علی علیهما السلام، و علی مثله تلطم الخدود و تشقّ الجیوب.» یعنی: «لطمه و زدن دست بر صورت کفاره ای جز استغفار و توبه ندارد. دختران فاطمه(علیهاالسلام) در سوگ امام حسین(ع) گریبان های خود را پاره کردند و بر صورت خود سیلی زدند. البته جا دارد که بر مثل چنین مصیبتی سیلی به صورت زده شود و گریبان ها پاره گردد.» (وسائل الشیعه، ج 15، ص 583، باب کفارات)

نوشته شده توسط قمه زن در پنجشنبه چهاردهم اردیبهشت 1391 ساعت 18:6 موضوع | لینک ثابت

ميگويند:برويد و فكر كنيد اين رفتارهاي عاطفي يعني چه؟به سر وصورت زدن يعني چه؟سرخ شدن و خون آمدن يعني چه؟آسيب رساندن چه معنا دارد؟

اما...ميگوييم:ما شيعه ايم و مطيع،البته فكر هم كرده ايم ومنطق عقل ما را به اينجا كشانده كه پيرو معصومين عليهم السلام باشيم وياد گرفته ايم جواب مسائل رابر در خانه ی آنان بياييم ودر اين مساله نيزهمینطور است.

واما قول معصومین علیهم السلام:

1-قال الصادق عليه السلام :وقد شققن الجيوب و لطمن الخدود الفاطميات علي الحسين بن علي عليه السلام و علي مثله تلطم الخدود وتشق الجيوب.

امام صادق عليه السلام ميفرمايند:همانا گريبان دريدند وبر گونه ها لطمه زدند فاطميات(دختران زهرا عليها السلام)بر حسين بن علي عليه السلام وبر مثل چنين بزرگمردي بايد لطمه زد و گريبان دريد

تهذيب الاحكام ج‏8 ص 325



2- قال الصادق عليه السلام:كل الجزع والبكاء مكروه سوي الجزع و البكاء علي الحسين عليه السلام
حضرت امام صادق عليه السلام فرمودند:هر گونه جزع و گريه كردن مكروه است مگر جزع و بي تابي براي حسين عليه السلام.

وسائل الشيعه ج‏3ص‏282

3- در معناي جزع: جابرعَنْ أَبِي جَعْفَرٍعليه السلام قَالَ قُلْتُ لَهُ مَا الْجَزَعُ قَالَ أَشَدُّ الْجَزَعِ الصُّرَاخُ بِالْوَيْلِ وَ الْعَوِيلِ وَ لَطْمُ الْوَجْهِ وَ الصَّدْرِ وَ جَزُّ الشَّعْرِ مِن النَّوَاصِي

روايت شده از جابر كه گويد به امام باقرعليه السلام گفتم :جزع يعني چه؟حضرت فرمودند:شديد ترين جزع فرياد زدن بويل و بلند گريه كردن و فرياد زدن و بر سر و صورت زدن و كندن موهاي پيشاني است.

الكافي، ج‏3، ص: 223

احاديثي زیادی در باب لطمه زدن وجود دارداما با اختصارا چند مورد را ذكر ميكنيم:

1_ فى زيارة الناحية:فَلَمَّا رَأَيْنَ النِّسَاءُ جَوَادَكَ مَخْزِيّاً وَ أَبْصَرْنَ سَرْجَكَ مَلْوِيّاً بَرَزْنَ مِنَ الْخُدُورِ لِلشُّعُورِ نَاشِرَاتٍ وَ لِلْخُدُودِ لَاطِمَاتٍ وَ لِلْوُجُوهِ سَافِرَاتٍ وَ بِالْعَوِيلِ دَاعِيَات

ترجمه محتوایی:وقتی که زنان آل الله اسب امام حسین علیه السلام را دیدند در حالیکه زین واژگون بود از خیمه ها بیرون دویدند در حالیکه به سر و صورت میزدند...

بحار الأنوار، ج‏98، ص: 240

نوشته شده توسط قمه زن در جمعه هجدهم فروردین 1391 ساعت 0:54 موضوع | لینک ثابت

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :

حجامت در سر ، شفاى از هفت چیز است ، آن‏گاه كه بر شخص ، عارض شود : دیوانگى ، جذام ، پیسى ، چرت‏آلودگى ، دندان‏درد ، سردرد و تیرگى‏اى كه شخص در چشم احساس مى‏كند .

المعجم الكبیر ، جلد 11 ، صفحه 24 ، حدیث 10938 عن ابن عبّاس ، كنز العمّال ، جلد 10 ، صفحه 13 ، حدیث 28128 دانش نامه احادیث پزشكی : 1 / 308

نوشته شده توسط قمه زن در سه شنبه شانزدهم اسفند 1390 ساعت 22:54 موضوع | لینک ثابت

راجع به مصادیق عزاداری باید گفت که بسیاری از این عزاداریها مثل گریه جزع سینه زنی لطمه زنی گریبان چاک زدن و... در زمان خود ائمه علیه السلام بوده و دستور مستقیم از ناحیه حضرات معصومین علیه السلام نیز وارد شده است.

راجع به جزع حضرت امام صادق علیه السلام می فرمایند:(ان البکاء و الجزع مکروه ماخلا الجزع و البکاء لقتل الحسین)یعنی هر گریه وجزع و بی تابی ناپسند است مگر جزع وگریه در عزای حسین. بحارالانوار ج44ص280-کامل الزیارات ص100-وسائل الشیعه ج2ص923

ودر روایت دیگری امام صادق علیه السلام می فرمایند:(ان البکاء مکروه للعبد فی کل ما جزع ماخلا البکاء علی الحسین بن علی فانه فیه ماجور)یعنی فقط گریه و جزع برای حسین بن علی علیه السلام صحیح و دارای اجر است.

در روایتی شخصی از امام علیه السلام سوال کرد(قلت له ما جزع؟قال اشد الجزع الصراخ بالویل و العویل و لطم الوجه والصدر و جز الشعر من النواصی...)یعنی از امام علیه السلام پرسیدم معنای جزع چیست؟حضرت فرمودند:شدیدترین حد جزع صرخه و صدا را به گریه بلند کردن و لطمه زدن به صورت و سینه و کندن مو از دو طرف سر و...می باشد. کافی ج3ص223ح2

ودر حدیثی دیگر امام صادق علیه السلام امر به این کار می کنند.میفرمایند:(قد شققن الجیوب و لطمن الخدود الفاطمیات علی الحسین بن علی علیه السلام و علی مثله تلطم الخدود و تشق الجیوب)یعنی حقیقتا زنان فاطمی در مصیبت حسین گریبان چاک زدند لطمه بر صورتها وارد کردند و بر مثل حسین باید لطمه بصورت زده شود و گریبان چاک زده شود. تهذیب ج8ص325-وسایل الشیعه ج15ص583

در روایتی امام سجادعلیه السلام فرمودند:حضرت زینب علیها السلام هنگامی که شنید امام حسین علیه السلام این ابیات رامی خوانند:

یا دهر اف لک من خلیل کم لک بالاشراق و الاصیلی

صورت خود را خراشید و پیراهن خود را پاره کردند و بی هوش بر زمین افتادند. بحار الانوار ج45ص2

و امام زمان علیه السلام در زیارت ناحیه ی مقدسه می فرمایند:وقتی زنان اهل حرم زین واژگون اسب تو را دیدنداز خیمه ها بیرون امدند در حالی که گیسوانشان را پریشان ساخته بودند و بر صورتها لطمه میزدند.

نوشته شده توسط قمه زن در چهارشنبه بیست و یکم دی 1390 ساعت 0:34 موضوع | لینک ثابت

در کتاب داستان های شگفت آیة الله شهید دستغیب و در دیوان عاشورا نوشته حاج شیخ غلامرضا اسدی بشروئی ماجرای باز شدن درب های صحن حرم مولا امیرالمومنین به روی دسته جات قمه زنی ذکر گشته است که شرح آن طبق دیوان عاشورای شیخ اسدی چنین است:

سی سال قبل که از بیت الله الحرام مراجعت میکردیم برای زیارت به نجف اشرف رفتیم، عاشورای سال ... هجری بود، و دسته های قمه زنی از شب چهارم محرم حرکت میکردند. روز بعد که در منزل یکی از بزرگان نجف که از مجتهدین و اصحاب فتوای مرحوم سید ابوالحسن اصفهانی بود مهمان بودیم به مناسبتی ذکری از دسته های قمه زنی شد. ایشان فرمودند: اگر سال اول شما نبود که باید شب عاشورا را در کربلا باشید شما را در نجف نگه میداشتم که عاشورای نجف و قمه زنی شیعیان اینجا را ببینید که از کربلا مهمتر است. سپس فرمودند:

یک سال حکومت عراق مانع قمه زنی شد ...

ادامه در ادامه مطلب...

ادامه مطلب

نوشته شده توسط قمه زن در چهارشنبه بیست و یکم دی 1390 ساعت 0:22 موضوع | لینک ثابت

در كتاب احسن الجزاء في اقامة العزاء علي سيدالشهداء اثر سيد محمد رضا حسيني اعرجي، در جلد دوم ص 67 در حكايت پنجم، نويسنده از قول پدر بزرگوارشان داستاني را از مرحوم شيخ علي ساعتي كه از مخلصين و محبين حضرت اباعبدالله عليه السلام بوده است نقل ميكنند كه:

مرحوم شيخ در همه سنوات عادتش بر اين بود كه به دسته هاي قمه زني دارو ميداد، تا بر زخم سرشان بگذارند، ودسته هاي قمه زني عادت داشتند كه همه ساله از ايشان دوا را ميگرفتند، واز قضا در يكي از سالها مرحوم شيخ اشتباها به ايشان به جاي دوا تيزاب داد، و اين مساله را بعد از دو روزفهميد، و متوجه شد كه دوا را به ايشان اشتباهي داده است، ويقين كرد كه دسته قمه زني همگي هلاك شده اند، بعد از مدتي شخصي كه از ايشان اشتباهي تيزاب گرفته بود خدمتشان آمد تا از عمل ايشان تشكر نمايد، وگفت شيخنا، خدا تورا جزاي خير دهد، دوايي كه امسال دادي از همه سالها بهتر بود و از هميشه زودتر زخمهاي ما خوب شد!!

شيخ ميگفت: بسيار تعجب كردم و تا اين مساله به من ثابت نشد باورش نكردم، و خدي را شكر گفتم و فهميدم كه اين اتفاق معجزه حضرت سيدالشهداء عليه السلام و نظر لطف و محبتش به عزادارانش بوده است....

نوشته شده توسط قمه زن در چهارشنبه بیست و یکم دی 1390 ساعت 0:19 موضوع | لینک ثابت

سلام شهادت حضرت رقیه سلام الله علیه رو به تمام عزاداران ان حضرت و به خصوص قمه زنها و

امام زمان عج تسلیت عرض میکنم

طایر گلزار وحی! کجاست بال و پرت؟ که با سرت سر زدی به نازنین دخترت

ز تندباد خزان شکفته تر می شوی می شنوم هم چنان بوی گل از حنجرت

به گوشه ی دامنم اگر چه خاکی بُوَد اذن بده تا غبار بگیرم از منظرت

تو کعبه من زائرت، خرابه ام حائرت حیف که نتوان کنم طواف دور سرت

ببین اسیرم، پدر! زعمر سیرم، پدر! مرا به همره ببر به عصمت مادرت

فتح قیامت منم، سفیر شامت منم تویی حسین شهید، منم پیام آورت

منم که باید کنم گریه برای پدر تو از چه گشته روان، اشک زچشم تَرَت

خرابه شأن تو نیست، نگویم اینجا بمان بیا مرا هم ببر مثل علی اصغرت

پیکر رنجور من گرفته بود التیام اگر بغل می گرفت مرا علی اکبرت

این همه زخمت که هست بر سر و روی و جبین نیزه و شمشیر و تیر چه کرده با پیکرت

اگر چه میثم نبود به دشت کرب و بلا به نظم جان سوز خود گشته پیام آورت

شاعر:حاج غلامرضا سازگار (میثم)

ابر سیلی

نوشته شده توسط قمه زن در جمعه نهم دی 1390 ساعت 3:33 موضوع | لینک ثابت

  عکسهای قمه زنان روز عاشورا کربلا معلا

ادامه مطلب

نوشته شده توسط قمه زن در جمعه بیست و پنجم آذر 1390 ساعت 13:16 موضوع | لینک ثابت

دوم : هیچ اشکالی نیست در جایز بودن سینه زدن یا با دست به صورت زدن حتی اگر به حدی برسد که سینه و صورت سرخ و سیاه شود ، بلکه اقوی جواز زنجیر زدن است بر شانه و پشت به حدی که به بیرون آمدن کمی خون منجر گردد بنا بر اقوی و اما بیرون آمدن خون از پیشانی در اثر شمشیر و قمه زدن درصورتی که از ضرر آن محفوظ باشد جایز است ، بیرون آمدن خون بدون صدمه رسیدن به استخوان پیشانی که عادتا هم زیان نمیرساند و مانند اینها چنانکه اشخاص عارف به آن قمه میزنند و طوری هم میزنند که صدمه به استخوان سر نمیرساند اگر در حال قمه زدن مطمئن بود که قمه زدن بر حسب عادت برایش ضرر ندارد و لکن بعد از زدن به قدری خون بیرون آمد که مضر بود کشف از حرمت آن نمی کند مانند کسی که وضو بگیرد یا غسل می کند و گمان دارد استعمال آب برایش ضرر ندارد و سپس روشن می شود که برایش ضرر داشته ، لکن احوط و سزاوار است که کسانی که عارف به زدن شمشیر و قمه نیستند خودداری کنند خصوصا جوانانی که دلهایشان پر از عشق و محبت امام حسین علیه السلام است و از محبت آن حضرت بی اختیار می گردند و در موقع قمه و شمشیر زدن توجه ندارند که ممکن است پس از آن زیان ببیند ، خدا ثابت بدارد ایشان را به قول ثابت در دنیا و در آخرت.

نوشته شده توسط قمه زن در چهارشنبه بیست و سوم آذر 1390 ساعت 1:0 موضوع | لینک ثابت